Zomertalingen

Donderdag 19 maart 2025
Vanaf badminton fiets ik door Bloemendaal en daar staan duizenden bosanemonen.

Toch nog even kijken bij de Oosterplas, nog geen ransuil. Het is heerlijk weer en ik fiets door naar het Vogelmeer. Voordat ik daar ben zie ik dat de Schotse Hooglanders hooi krijgen, waarschijnlijk worden ze gecontroleerd door Ekögrun.

Zo mooi kunnen slobeenden zijn.

Maar de kleuren van de kievit zijn niet te overtreffen.

Deze komt bijna bij mijn schoenen lopen, zo dichtbij.

Verrassing dat er zomertalingen zitten, een vrouwtje en twee mannetjes, dat tref ik dan weer.

Ik denk dat de Schotse hooglander net gezenderd is, zo kunnen ze weten waar ze zich ophouden in de duinen.

Kluten

Woensdag 18 maart 2025
De grotere aantallen grutto’s zijn gearriveerd bij het landje van Gruijters, dus er op af. De kluten zijn een beetje aan het dollen.

Ik wacht op het moment dat de grutto’s opvliegen, maar ze blijven in het water, tot er een helikopter over komt. Ze vliegen allemaal op, dat is het mooie moment.

Even later landen ze weer, er zitten ook een paar kluten tussen.

De geringde grutto geef ik door aan de ringer, ook al is dat elke keer een zoektocht aan wie welke vogel gemeld wordt.

Haas

Dinsdag 11 maart 2025
Ik ga toch nog eens kijken bij de Oosterplas of er nog ransuilen zitten. Ik loop daar een tijd te kijken en dan zie ik een haas mijn richting uit komen, hij knabbelt hier en daar en gaat rustig zijn gang, zo leuk.

Er zwemmen daar wat kuifeenden.

Het plaatje van de Oosterplas.

Klein hoefblad

Zaterdag 15 februari 2025
Bij het voorstukje van de pier zit een man eider. Gelukkig, want er zijn verder weinig vogels.

Daarom ga ik door naar het Kennemermeer, waar klein hoefblad bloeit. De meeldraadjes zijn geel en de binnenbloemetjes zijn nog dicht.

Ik loop een stuk richting het zuiden en zie zowaar een vos die rustig doorloopt nadat hij even gekeken had of ik wel te vertrouwen ben.

Knuffelkoeien

Dinsdag 11 maart 2025
Nu ik eindelijk weet waar de ransuilen zitten wil ik met mijn telelens ze fotograferen. Helaas zie ik ze nu niet. Ik loop over de zandpaadjes tussen de dennenbomen door, misschien zitten ze nog in de buurt.

Al dat water in het gebied bij de Waterleidingweg is wel mooi om te zien.

Ach, de Schotse Hooglanders zijn aan het knuffelen.

Ransuilen

Maandag 10 maart 2025
Er zitten ransuilen bij de Oosterplas en ik heb mijn fototoestel meegenomen naar badminton, zodat ik zo door kan fietsen. Wat tref ik het dat Hans ze aanwijst, dan is het niet moeilijk ze te zien. Ze zitten behoorlijk hoog in de dennenbomen, ik hoop dat ik ze van de week met mijn Sony telelens kan fotograferen.

In de Herenduinen staat een Shetlandpony op de weg. Misschien is het de laatste van de Shetlanders. Ze is behoorlijk grijs en zal een jaar of 28 zijn, want ze werden in 1998 geïntroduceerd hier in de duinen.

Ze loopt bij de kudde Exmoorpony’s.

Duidelijk last van jeuk, ze heeft ook een kale plek in haar hals.

Wolfspin

Zaterdag 8 maart 2025
Op de achterdeur kruipt een wolfspin langzaam omhoog.

Op weg naar het landje van Gruijters zie ik een (Vlaamse) gaai, ik wacht even tot hij vrij gaat zitten zonder tak ervoor.

De eerste grutto’s zijn gearriveerd, nog geen grote aantallen. Vlak voor me een meerkoetje met ook al zo’n bijzondere kleur oog als de gaai.

Jonge nijlgansjes

Dinsdag 4 maart 2025
Vandaag zie ik vanaf badminton jonge nijlgansjes.

Het is ook heerlijk weer voor ze.

Ik fiets langs de ruïne van Brederode waar een paar stelletjes grote Canadese ganzen zitten. Bovenop het bouwwerk roepen ze naar elkaar.

De ruïne dateert uit de 13e eeuw.

Een torenvalkje landt net op een hoekje.

Een feest van krokusjes in Schoonenberg.

Op de hoek van de Van Houtenlaan wil ik een gaai fotograferen, maar die zit net in de schaduw, als ik opzij stap pakt hij een bolletje van de grond en vliegt weg. Dan kan ik mooi de aardhommels bekijken die van de krokusjes snoepen.

Weinig te beleven

Zaterdag 1 maart 2025
Ik loop bij het Kennemermeer, alleen is er niets te zien. Er was nog een ringsnaveleend gemeld een half uur daarvoor, maar die is zeker ondergedoken. Ik ga nog even kijken tussen het riet en daar glimmen me de kevertjes me tegemoet.

Ik hoop dat het water zakt voor de volgende excursie, want alle paden staan ook onder water.

Bij het strandje staan een paar plantjes van het kleine hoefblad te bloeien, pff, toch nog wat.

Man fazant

Woensdag 26 februari 2025
Misschien zijn er al grutto’s bij het landje van Gruijters, want er zijn er al heel wat in Nederland. Het is heel treurig in het water, zo weinig vogels. Gelukkig zie ik op het weiland een hele mooie man fazant. Die lichte baan op de borst vind ik ook geweldig.

Op een slootje op de weilanden van Velserbroek zwemt een stelletje wilde eend. Ze gaan een zijslootje in en dan gaan ze aan wal. Aparte kleuren heeft het vrouwtje.

Toppers

Dinsdag 25 februari 2025
Er zitten nu 2 toppers bij de pier, dat wil ik natuurlijk meemaken. Helaas is het juist bij de pier opeens heel mistig geworden, maar ik laat de kans niet ontglippen. Het is een mannetje en een vrouwtje.

Een paar paarse strandlopers lopen zo dichtbij dat ik van de mist geen last heb.

Omdat er verder geen bijzondere vogels zijn ga ik nog naar het Kennemermeer. De geelbruine plaatjeshoutzwam zit ook op de andere slagboom, maar is verser en is oranje.

Koolmeesje

Vrijdag 21 februari 2025
Woensdag was het nog erg koud, het vroor nog, vandaag is het bijna 15 graden. Het koolmeesje heeft echt zin in het voorjaar.

Even op de pier geweest en op het strand. Gewoon jonge zilvermeeuwen, maar die patronen in de vleugels en de staart zijn toch prachtig.

Heel misschien is er bij het Kennemermeer wat te zien. Ja, uitgebloeide dingen, ik denk melkdistel. Ik vind het heel moeilijk om te herkennen.

Op een oude slagboom denk ik een doolhofzwam te herkennen, maar het is de geelbruine plaatjeshoutzwam.

Vogelsucces

Woensdag 19 februari 2025
Het is nog net onder het vriespunt, maar de zon schijnt. Ik ga naar de duinen ten zuiden van het Kennemermeer, daar ben ik al een tijd niet meer geweest. Als je bij de slufter staat is het net een enorme zandvlakte.

Dit zijn nog echte zandduinen.

Ze veranderen ook elke keer met de wind uit alle richtingen.

Hier zijn de duinen ook veel jonger dan die aan de linker kant van de plas, die zijn al helemaal overwoekerd door duindoorn. De nieuwe duinen zijn gevormd doordat het strand al breder werd door de verlenging van de pier.

Zo mooi, al die structuren in het zand.

Blaartrekkende boterbloem is wel het laatste wat ik hier in het zand verwacht.

Eerst zie ik een paar drieteenstrandlopers, maar dan ook 2 sneeuwgorzen, dus hier zitten ze!

Er is een heel meertje ontstaan door kwelwater.

Daardoor zitten er duizenden belletjes in.

Ik vind nog een stuk oud hout met paalwormen er in, de eerste keer dat ik paalwormen zie.

Dit grote stuk water is door Natuurmonumenten gemaakt. Er stond altijd al water, maar er zijn heel veel duindoorns weggehaald en het water is veel groter geworden.

Ik fiets door richting de pier en kom langs de jachthaven. Wat tref ik het dat daar nou net een kleine zilverreiger rond stapt. Ze zijn niet veel groter dan zilvermeeuwen.

Zo leuk die gele gympen.

Langs de haven valt het me op hoe extreem laag water het is.

Bij de eerste bocht bij de pier heb ik nog nooit hier het zand gezien, altijd golfde het water tot over de stenen.

Als we strandwacht lopen is het altijd zo moeilijk om de vloedlijn te zien en nu is het gewoon overduidelijk.

Ach die vogelpootjes in de sneeuw (ijs).

Een klein vogeltje zit achter een ander klein vogeltje aan en ze landen allebei op het zand, wel verder uit elkaar. De jager is een oeverpieper en het andere kleintje is de bontbekplevier.

Kleintje op de grote vlakte, hihi.

Nou ja, zelfs nog een geoorde fuut bij de pier, sommige dagen zit alles mee.

De krakeenden zitten even dicht bij de stenen, maar gaan weer verderop zodra ik afstap.

Terug langs de haven staat de kleine zilverreiger nog dichterbij.

Wat een dolk van een snavel, pfoe.

Vrouw mandarijneend

Dinsdag 18 februari 2025
Vanaf badminton kom ik langs het Schoterkerkpad waar al jaren een vrouwtje mandarijneend zit. Ze heeft het voorjaar in de kop want ze is aan het flikflooien met de mannetjes wilde eend, die er geen zin in hebben.

Ze geeft het op en kruipt op de kant.

De mannetje hebben felle kleuren, maar de vrouwtje zijn ook prachtig.

De halsbandparkieten vinden één dag warmer weer ook genoeg om aan de slag te gaan. Hé joh, je zit er naast.

Dat is beter.

Daarna nog uitgebreid knuffelen.

Lief stelletje.

Boomkruiper

Maandag 17 februari 2025
Eigenlijk is er vandaag weer de KNNV-excursie, maar omdat er volgende week helemaal geen badminton is ga ik liever vandaag badmintonnen en dat is een goed plan, want heerlijk gespeeld. Op de terugweg ga ik gelijk door Schoonenberg en hoor heel wat halsbandparkieten.

En ze zitten achter elkaar aan.

Een boomkruipertje kruipt langs de stam omhoog en pikt daar het een en ander weg.

Elk jaar een heel veld met winterakonieten hier.

Grote zaagbekken

Zaterdag 15 februari 2025
Bij het opruimen van de Amerikaanse vogelkers zijn er grotere stukken open zand gecreëerd, wat toch wel een mooi effect heeft op de duinen bij Duin en Kruidberg.

Bij het Cremermeer klim ik even naar boven of daar nog leuke soorten zitten. Er komen net 2 grote zaagbekken aan vliegen die daar even foerageren en dan weer vertrekken.

Bij de grote plassen bij mijn vlinderroute zitten meerdere stelletjes knobbelzwanen, maar ook een grote zilverreiger.

Op de terugweg zie ik de Exmoor-pony’s grazen.

Kanoet

Woensdag 5 februari 2025
Bij het hek van de pier loopt een kanoet te foerageren.

De topper zit al een heel tijdje in de buurt van een mannetje en vrouwtje zwarte zeeeend. Het vrouwtje weet niet wat ze er van denken moet wat de topper vertelt.

Het water dwarrelt, spat op, danst, kringelt, schuimt, ik vind het zo fascinerend.

Wat leuk dat belletje water op de snavel van de zwarte zeeeend.

Een waterhoentje in de jachthaven.

Ook op zijn kop heeft de ekster kleurtjes.

Kuifeenden

Maandag 3 februari 2025
Op weg naar het Vogelmeer kom ik langs dit stuk dat jaren droog was, maar nu al een tijd onder water staat. De meerkoeten kunnen hier al schaatsen.

Ik ga weer over het fietspad dat onder water staat, maar nu waag ik het er niet op om er doorheen te fietsen omdat er een laagje ijs op ligt. Dus nu wel veilig aangekomen bij de Schotse hooglanders die het land versieren.

Op het Vogelmeer ligt geen ijs, maar er zijn niet veel meer vogels dan anders. De kuifeenden zitten hier altijd al.

Op hetzelfde water als de heenweg zie ik nu de meerkoeten schaatsen 😉

Traliemossel

Zondag 2 februari 2025
Ik ben lekker aan het fietsen langs de Amsterdamse weg en als ik bij pont Buitenhuizen ben kan ik zo de pont op, ook wel weer eens leuk. Zo kom ik langs Fort Zuiderwijkermeer.

Nu ik toch door Beverwijk ga kan ik wel weer langs de grote burgemeester. Die staat lekker te smikkelen van het afval.

Als ik weer aan de zuidkant ben met de pont ga ik kijken of ik die trompetkalkkokerwormen zie. Die niet, maar wel gebogen traliemosselen en in de bovenste zit ook nog een heel klein slakje.

Het is nog steeds om het vriespunt. De ijskristallen maken van die leuke stapeltjes.

Tepelhoren aan de wandel

Zaterdag 1 februari 2025
Er ligt weer niet veel bijzonders op het strand, dan is het leuk als we een grote tepelhoren aan de wandel zien, die net uit het holletje is gekropen.
Dit is het afsluitklepje van de grote tepelhoren, het operculum.

Na het koffiedrinken ga ik nog even de pier op, want daar zit een vrouwtje topper.

Brileider

Zondag 26 januari 2025
Ik ga vandaag naar Texel om de meest zeldzame vogel voor Nederland te fotograferen. Een hele reis, want ik neem mijn elektrische fiets mee in de trein naar Den Helder. Ik fiets daarna heerlijk langs de oostkant van Texel.

En kom nog een kunstwerk tegen.

Bij het gebied Zandkes zitten veel vogels en brandganzen vind ik altijd leuk.

Ik hoef niet te zoeken waar ik de brileider kan vinden, toch niet eens zoveel fotografen, maar de vogel zit er ook al 13 dagen.

Om half 2 had ik hem al een paar keer vaag in beeld gehad, maar tussendoor ben ik even naar een restaurantje geweest om mosterdsoep te eten en koffie te drinken. Ik hoop dat hij dichterbij zit als ik terug kom.
Het is een brileider die normaal overwintert in het open water van de Beringzee. Deze vogel is een stukje verder gevlogen en bivakkeert bij Texel. Ik krijg hem maar moeilijk in beeld omdat hij best ver weg zit en er zwemmen ook eiders, daarom is het moeilijk te bepalen welke ik nou in beeld heb. Het is wel gelukt, maar niet erg scherp. Het is net alsof hij zijn tong uit steekt met die kleine oranjeroze snavel.

De eiders gaan vliegen en hij gaat er achteraan, ik volg met mijn fototoestel tot hij uit beeld is en ik ben niet ontevreden met deze foto. Het jammere alleen is dat als ik vanmorgen om half 9 er was geweest dat hij toen vlak voor me had gezeten. Ik heb prachtige foto’s voorbij zien komen van andere geluksvogels.

Ik denk dat hij niet meer dichterbij komt en ik fiets het binnenland in, daar valt ook wel wat te beleven. Wulpen zijn ook geweldig.

En goudpleviertjes zie ik ook zelden. Het zijn er heel veel.

Ook hier barst het van de grauwe ganzen.

Ik wil de boot van 5 uur halen, dus stap ik niet meer af voor vogels, het wordt ook alweer wat donkerder. Nog een laatste foto met een hele zwerm vogels in de verte en dan ben ik mooi op tijd voor de boot en de trein terug.