Donderdag 19 maart 2025
Vanaf badminton fiets ik door Bloemendaal en daar staan duizenden bosanemonen.
Toch nog even kijken bij de Oosterplas, nog geen ransuil. Het is heerlijk weer en ik fiets door naar het Vogelmeer. Voordat ik daar ben zie ik dat de Schotse Hooglanders hooi krijgen, waarschijnlijk worden ze gecontroleerd door Ekögrun.
Zo mooi kunnen slobeenden zijn.
Maar de kleuren van de kievit zijn niet te overtreffen.
Deze komt bijna bij mijn schoenen lopen, zo dichtbij.
Verrassing dat er zomertalingen zitten, een vrouwtje en twee mannetjes, dat tref ik dan weer.
Ik denk dat de Schotse hooglander net gezenderd is, zo kunnen ze weten waar ze zich ophouden in de duinen.
Categorie archieven: Dieren
Haas
Klein hoefblad
Zaterdag 15 februari 2025
Bij het voorstukje van de pier zit een man eider. Gelukkig, want er zijn verder weinig vogels.
Daarom ga ik door naar het Kennemermeer, waar klein hoefblad bloeit. De meeldraadjes zijn geel en de binnenbloemetjes zijn nog dicht.
Ik loop een stuk richting het zuiden en zie zowaar een vos die rustig doorloopt nadat hij even gekeken had of ik wel te vertrouwen ben.
Knuffelkoeien
Dinsdag 11 maart 2025
Nu ik eindelijk weet waar de ransuilen zitten wil ik met mijn telelens ze fotograferen. Helaas zie ik ze nu niet. Ik loop over de zandpaadjes tussen de dennenbomen door, misschien zitten ze nog in de buurt.
Al dat water in het gebied bij de Waterleidingweg is wel mooi om te zien.
Ach, de Schotse Hooglanders zijn aan het knuffelen.
Ransuilen
Maandag 10 maart 2025
Er zitten ransuilen bij de Oosterplas en ik heb mijn fototoestel meegenomen naar badminton, zodat ik zo door kan fietsen. Wat tref ik het dat Hans ze aanwijst, dan is het niet moeilijk ze te zien. Ze zitten behoorlijk hoog in de dennenbomen, ik hoop dat ik ze van de week met mijn Sony telelens kan fotograferen.
In de Herenduinen staat een Shetlandpony op de weg. Misschien is het de laatste van de Shetlanders. Ze is behoorlijk grijs en zal een jaar of 28 zijn, want ze werden in 1998 geïntroduceerd hier in de duinen.
Ze loopt bij de kudde Exmoorpony’s.
Duidelijk last van jeuk, ze heeft ook een kale plek in haar hals.
Spiegelbeeld
Zondag 2 maart 2025
Ik ben naar een lezing over Saba geweest in Thijsse’s hof. Op de terugweg fiets ik door de duinen. Dit geeft me vaak een vakantiegevoel alsof ik op safari ben met wilde beesten in de bergen (een beetje fantasie is nooit weg).
Nog een controleren hoe hoog het water op het fietspad staat, de eerste diepte is goed te doen met de fiets, bij de tweede keer ik om omdat het toch niet de bedoeling was om door te fietsen. Al dat water geeft ook een mooi spiegelbeeld.
Bij de weilanden van Duin en Kruidberg lopen de ooievaars weer. De een is aan het slootje springen…
…en de ander is aan het dansen.
Ook leuk: een mannetje vink.
Grote zaagbekken
Zaterdag 15 februari 2025
Bij het opruimen van de Amerikaanse vogelkers zijn er grotere stukken open zand gecreëerd, wat toch wel een mooi effect heeft op de duinen bij Duin en Kruidberg.
Bij het Cremermeer klim ik even naar boven of daar nog leuke soorten zitten. Er komen net 2 grote zaagbekken aan vliegen die daar even foerageren en dan weer vertrekken.
Bij de grote plassen bij mijn vlinderroute zitten meerdere stelletjes knobbelzwanen, maar ook een grote zilverreiger.
Op de terugweg zie ik de Exmoor-pony’s grazen.
Mannetje ree
Dinsdag 21 januari 2025
Er is een humes bladkoning op Westerveld gesignaleerd, die is heel zeldzaam, dus die zou ik wel eens willen zien en horen. Een roodborstje zit daar wel parmantig, maar daar kom ik niet voor.
Vrouwtje vink tussen de bloemetjes.
Ik loop het hele terrein rond en dat is best een heel stuk. Maar dan zie ik een ree, wat leuk zo met dat fluweel nog op het gewei.
Waaiertjes
Zaterdag 18 januari 2025
Het heeft gevroren en er hangt al een paar dagen mist. Dat geeft een leuk effect van ijsdruppeltjes aan de haren die achtergebleven zijn van de Schotse Hooglanders of paarden die er lopen.
In de duinen is het bij mistig weer extra mooi.
Vooral met spiegelglad water.
Er is veel open terrein gecreëerd.
Bevroren waaiertjes.
Een landkaart van paarse korstzwammen.
Richting Vogelmeer zie ik een man brilduiker.
Wat een grote oesterzwammen.
Herkauwende Schotse hooglander bij de Vogelweg, uitkijkend op het landschap, misschien verveelt het hem/haar allang, maar hij heeft niets anders, hihi.
Mysterieus landschap bij de zijweg, met wit bevroren takjes.
Hier heb ik me maar niet door het water gewaagd. De fiets die er staat laat zien dat het water tot de naaf komt, dat wordt me te gortig. Door de andere plas ben ik wel gereden.
Regelmatig zie ik de ooievaar weer in het weiland bij Santpoort-Noord. Soms alleen, soms beide.
Haas
Maandag 13 januari 2025
Er zouden kleine zwanen zitten op de Westhoffplas, ik ga een poging wagen om ze te zien. Eerst kom ik door Velserbeek, waar de zon op het fijne laddermos met fijne druppeltjes schijnt. Foto’s daarvan zijn nooit zo mooi als in het echt. Ik fiets door naar de Westhoffplas waar nog steeds ijs ligt. Daar rusten de smienten op.
Bij de vogelhut zitten de bergeenden op het ijs.
Ik fiets door de Houtrak en kom bij de Kerkweg bij de vogelhut “De Smient”. Een haasje knabbelt daar aan het gras.
Op de weilanden bij Velserbroek zijn veel spreeuwen, maar de kramsvogel zit gelukkig wat dichterbij.
Billendip
Donderdag 2 januari 2025
Op het strand liggen wat zeesterren, maar niet veel.
Heel wisselend weer, toch wel getroffen met de regen, zo goed als droog gebleven.
Dat is nog eens dapper: een jonge vrouw en man nemen een billendip in het koude water. Snel er in en er weer uit.
Zo lijkt het wel mooi weer, toch is er heel licht een regenboog te zien.
Aan de andere kant is het juist het tegenovergestelde, donkere luchten met een hele regenboog.
Er ligt een vrij vers eikapsel van een hondshaai.
Nog even bij het begin van de pier geweest. Veel water en zand op de weg.
Dwergtong
Zondag 29 december 2024
We lopen dit keer met meer mensen dan anders met de strandwacht, toch is er weer niet echt veel gevonden. Gelukkig is Ingeborg mee en die weet gelijk dat dit een dwergtong is. Vooral vanwege de donkere streepjes bij de vinnen.
Hauwwier wordt niet zo vaak gevonden. Vooral het strand vind ik er mooi uit zien.
Na de koffie ga ik naar het eind van de pier. Ik wacht nog steeds op een Jan-van-Gent. Een vrouwtje middelste zaagbek vangt daar een vis en vliegt heel even en dat heb ik net weten vast te leggen.
Er vliegen steeds kleine groepjes aalscholvers langs.
Oweniaworm
Zaterdag 28 december 2024
Na de storm wil ik kijken of er veel aangespoeld is op het strand. Dat valt erg tegen. Een nieuw soort worm heb ik op de foto genomen om te laten zien wat het verschil is met een schelpkokerworm. De bovenste is de oweniaworm, die kleine schelpjes dakpansgewijs langs de buitenkant heeft gedrapeerd.
Dicht bij de pier ligt een dode vis, ik dacht eerst een steenbolk, maar het is een wijting.
Zeepuppy
Maandag 16 december 2024
Bij de maandagexcursie gaan we naar het strand waar ik toch nog eens de zeealsem wil laten zien. Het is bijna afgestorven, evengoed nog goed zichtbaar als zeealsem. Afgelopen tijd heeft het water heel hoog gestaan en is er weer een stuk van de duinen weggeslagen.
Op het strand ligt iets bij een strandpaal. Als ik het fotografeer met mijn telelens zie ik dat het een zeehondenpup is. Gelijk komt het zeehonden reddingsteam er ook aan met een auto. Hij wil denk ik niet dat ze hem zien, hihi.
Het lijkt zo’n lieverdje, maar als een man een handdoek over hem wil gooien, valt hij hem aan. Hij is nog erg levendig. Hij gaat ook naar de mannen en de auto toe.
Hij moet wel steeds gapen, als ze hem nou met rust laten, dan kan hij nog even slapen. Een van de mannen gaat richting zee en dan gaat de pup achter hem aan.
Wisenten en kleine topper
Dinsdag 22 oktober 2024
Vanaf badminton fiets ik naar Kraantje Lek waar ik de duinen in ga en ik heb mijn Canon SX60 meegenomen. Bij het tunneltje onder het spoor aangekomen maak ik eerst een foto met mijn telefoon omdat die zo’n lekker breedbeeld heeft. Zo kan een groot deel van de schildering van Joost Zwanenburg op de foto.
Ik ga het wisentenpad lopen, het pad slingert zo door naar het noorden.
Wat een kleurverschillen.
Ik heb geluk dat ik 2 wisenten zie.
Uiteraard staat ook hier water in de vallei.
Geweldig zo’n wisentenbul.
Zo’n mooi gebied hier, met flinke hoogteverschillen.
Er is maar één route en dat is de gele route.
Breedbeeld met de telefoon.
Met de fiets steek ik de Zeeweg over en kom in Nationaal Park Zuid-Kennemerland. Bij de Bruid van Haarlem lopen konikspaarden.
Nu ik toch langs het Vogelmeer kom ga ik daar ook even kijken. Sjek staat er met nog iemand en die roept dat hij de kleine topper ziet. Dan zie ik hem ook en kan ik best een goede foto maken.
Achter me zwemmen 2 vrouwtjes pijlstaart vrij dichtbij.
Sjek wijst me nog op het nonnetje tussen de andere eenden.
Een vredig gezicht die kudde exmoorpony’s in de Kennemerduinen.
Rups slakrups
Zaterdag 12 oktober 2024
Met de KNNV ga ik mee op zoek naar gallen bij het Visserspad. Dik weet al vrij snel een eikje te staan waar hij gallen op weet te zitten. Maar wat een ontdekking: hij ziet een rups van een slakrups, wat geweldig. Altijd al eens willen zien en er zitten er zelfs twee!
Gallen van de beukenhaargalmuggen op het blad van de beuk.
In een eerder stadium zien ze er zo uit. Het is niet de onderkant van het blad, want dat ziet er uit als kleine verdikkingen op het blad.
Een witte kluifzwam waar nog niet aan gekloven is.
Op een armtierig struikje van de zomereik zitten twee rupsen van het kroonvogeltje.
Andere kleuren dan bij de rupsen bij het Kennemermeer, dit is na meerdere vervellingen. Ze zijn ook groter.
Satijnknoopgallen van de knoopjesgalwesp. Hiervan zijn 2 generaties. In het voorjaar hebben de gallen mannetjes en vrouwtjes en bij deze satijnen gallen zijn het alleen vrouwtjes.
We komen bij een stukje met veel mossen. Onder andere zomersneeuw, ook een Cladonia-soort.
Nog niet zeker of dit het gevorkte heidestaartje is, maar deze herken ik wel gelijk als een Cladonia-soort.
Net als het vals rendiermos.
Nu ik toch op het Visserspad ben fiets ik langs Zandvoort terug door de duinen. De andere kant van het tunneltje is nu ook beschilderd door Joost Zwanenburg. Prachtig gedaan.
Als ik het Vogelmeer voorbij ben zie ik een kudde koniks links van het pad. Twee koniks hebben even rust nodig.
Bloeiende zeealsem
Zondag 22 september 2024
Tijdens het schelpen tellen zie ik een zilvermeeuw met een schol worstelen.
Twee volwassen kleine mantelmeeuwen met een jonge ertussen.
Op een poot van een noordzeekrab zit een of ander mosdiertje en een Nieuw-Zeelandse pok.
Na het koffie drinken ga ik nog eens op zoek naar zeealsem. Zo’n mooi gebied met zeeraket, zeewolfsmelk, duinaveruit, teunisbloemen, vlieszaad en helm.
Zeealsem gevonden en de bloemetjes vergeleken met duinaveruit dat er naast staat. De bloemetjes van zeealsem zijn veel spitser.
Een strontvlieg heeft een vleesvlieg te pakken.
Ezeltjes
Kleine jager
Zaterdag 14 september 2024
Bijna aan het eind van de pier ligt een jonge grijze zeehond. Je ziet aan de zachte haren dat hij nog jong is. Wat een berenklauwen heeft hij.
Tussen het zonnen door even yoga-oefeningen doen.
Op de kop van de pier staan vogelaars. Gelijk met een andere vogelaar zie ik dat er een jager aan komt vliegen. De kleine jager vliegt langs de pier naar het zuiden en even tussendoor achter een visdief aan.
Een zilvermeeuw kijkt naar de zeehond.
En kan zijn nieuwsgierigheid niet bedwingen. De zeehond blijft lekker liggen.
Oeverpieper in z’n element.
Een jonge spreeuw moet uitrusten.
Zo fraai die rode poten van de kokmeeuwen.
Dartmoorpony’s
School visjes
Heide Bussum
Zaterdag 31 augustus 2024
Als ik de trein uitstap bij Bussum-Zuid ben ik na 100 meter al op de heide.
Bospad.
In een bosgebied kan je ook de aardappelbovist verwachten.
Oude boom in het Franse Kampheidegebied.
Op weg naar het Goois Natuurreservaat De Snip kom ik een pannenkoekhuisje tegen. Lekker hoor, een appelpannenkoek. De Zanderij Crailoo ligt een stuk lager. Daar loop ik over vlonders, waarvan er een paar een stuk onder water staan.
Loos blaasjeskruid is daar algemeen.
Over de vlonders was het al uitkijken geblazen door de gladdigheid en over deze stenen waag ik me maar niet.
Ik loop nog over de natuurbrug, maar daar is niets te zien in de diepte vanwege de begroeiing. Helemaal terug via de Franse Kamp naar de Bantam. Daar stond een Turkse tent op een heuvel. Omstreeks 1744 kon men vanuit die tent nog naar zeilschepen op de Zuiderzee kijken.
De omgeving is wat heuvelachtig met bomen met enorme tonderzwammen.
Ik steek daar de weg over en denk dat ik al gauw rechtsaf kan slaan op de Hilversumse Meentweg. Dat is niet zo, het is nog een heel eind lopen als ik Zanderij Cruysbergen op kan gaan. Door middel van een vlonder steek ik het Luye gat over.
Toch ben ik blij dat ik dat gedaan heb, hier staat klein zonnedauw.
En heel veel ronde zonnedauw, die steeltjes zijn in verhouding veel korter. Het plantje zelf is heel erg klein.
Er staat een klokjesgentiaan en daar in de buurt staan koningsvarens.
Witte snavelbies vind ik wel bijzonder.
De sloten zijn uitgebaggerd en er liggen stukken van de rode Amerikaanse rivierkreeft op het pad.
Nog door Hilversum gelopen en eindelijk terug op de Franse Kampheide. Terug naar het station loop ik weer verkeerd, ik was er al bijna, toen ging ik nog om de begraafplaats helemaal heen.
Nog meer rupsen
Maandag 26 augustus 2024
Een zandslak is vrij zeldzaam, maar niet in deze omgeving. Bij het stationnetje zit er één, maar anders zie ik er wel eens honderd bij elkaar.
Weer speuren op de bijvoet, het lijkt een takje, maar het is een rups van de gewone spikkelspanner.
Niet zoveel rupsen van de absintmonnik als vorige week.
Ze zijn er nog wel, met een mooi patroon.
Zo leuk dat ik hier een nimf van de zuidelijke groene schildwants zie.
Een luzernesierblindwants op bijvoet.
Oostvaardersplassen
Zaterdag 17 augustus 2024
Ik wil naar de Oostvaardersplassen en huur een fiets in Lelystad. Wat een gedoe met die fietspaden daar, links-rechts-links-rechts enz. En op mijn telefoon kijken of ik wel goed ga. Die Zwanenburg ligt in ieder geval op de route.
Bij de Knardijk is wandelpad naar vogelhut De Kluut. Misschien is daar de zeearend te zien. Bij het begin van het pad vliegt een landkaartje en gaat mooi in de zon zitten.
Bij de vogelhut zie ik best veel karpers die steeds even een stukje boven water komen. Verder niets bijzonders. Bij Natuurmonumenten zet ik de fiets neer en ga naar vogelhut De Zeearend. Goed zicht op lepelaars.
Er vliegt nog een kiekendief over, ver weg uiteraard.
Achter op het land komen al meer Heckrunderen tevoorschijn en daarachter een grote groep edelherten.
Het zijn nogal wat lepelaars.
Als ze vliegen zie je goed dat die met zwart aan de vleugels dat dat jonge vogels zijn. Die oranje-achtige eenden zijn casarca’s.
Ik wandel naar vogelhut De Roerdomp. Geen vogel te zien, in de verte links zie je de vogelhut De Zeearend.
Ik loop naar de vogelhut De Schollevaar. Het valt me nog tegen hoe ver dat is. Misschien zit daar nog wat. Niks, wel vind ik een dode mol in het gras zonder kop. Terug naar mijn fiets moet ik tot aan het eind van de sloot teruglopen.
Bij het eind zie ik een paringswiel van lantaarntjes in de bloem van een winde.
Veel rupsen van de dagpauwoog die met gevaar voor eigen leven de paden oversteken.
En dan nog een eind terug fietsen. Nu ga ik ten zuiden van de spoorlijn terug en dat is makkelijker, maar wel saaier. Als ik nog eens ga dan ga ik naar de andere kant van de spoorlijn. Daar zijn veel meer mogelijkheden om te lopen.
Sprong dolfijn
Vrijdag 2 augustus 2024
De dolfijn zwemt nog steeds in het Noordzeekanaal en ik ga nog eens kijken of ik hem kan spotten. Yes, midden in het kanaal zwemt hij naar links.
En weer naar rechts.
Ik zie hem ruim 20 minuten niet meer, dan vaart er een boot die aan de kade lag weg en daarachter komt hij tevoorschijn en neemt een sprong. Pfoe net op tijd, ook al is de foto niet scherp. Hij is een paar weken later zelf door de sluizen weer naar zee gezwommen.
Beetje akelig om te zien dat een van de kleine fuutjes weggejaagd wordt door een van de ouders en die ander krijgt wel een visje.
Ze zijn zo leuk.